PL EN

Cyfrowa transformacja w gospodarce i w społeczeństwie

Zmiana technologiczna, którą potocznie określamy mianem cyfrowej transformacji rodzi wielorakie skutki gospodarcze i społeczne. Cyfrowa transformacja rodzi tyleż zagrożeń, co korzyści. Niektóre z nich stają się wyzwaniami dla polityki, gdyż mają wymiar publiczny.

O tym czy, i jakie polityki publiczne zmniejszą zagrożenia, a potencjał przetworzą w konkretne, służące ludziom, osiągnięcia dyskutować będą w OECD ministrowie w czasie corocznego spotkania Global Strategy Group 28 i 29 listopada 2017 roku.

Robotyzacja, automatyzacja i uczenie się maszyn (machine learning) eliminuje wiele prac prostych i rutynowych. Osoby tracące pracę muszą dostosować się do zmian, być gotowe do nawet kilkukrotnej zmiany pracy, a nawet zawodu, w ciągu swojego życia. Polityki publiczne zmniejszają koszty takiej adaptacji, zapewniając jednostkom dochód w okresie przejściowym, oferując informacje oraz bodźce do nabywania kompetencji. Większość z tych instrumentów wchodzi w skład aktywnych polityk rynku pracy i jest niezbędna, aby wywoływane przez technologie zmiany nie prowadzi do społecznego buntu.

Cyfryzacja radykalnie przekształca świat finansów: od przyspieszenia przepływów pieniądza do ułatwienia dostępu do usług finansowych. Szybkość przepływów grozi nadmierną zmiennością cen aktywów oraz niestabilnością rynków finansowych. Cyfrowy dostęp do usług finansowych zwiększa wygodę w korzystaniu z nich, gdy użytkownik ma wiedzę i informację pozwalającą odróżnić ofertę korzystną od być może oszukańczej. Edukacja finansowa staje się niezbędnym elementem edukacji publicznej.

Nowe media otwierają wielkie możliwości dla uczących się. Dostępne stały się internetowe narzędzia uczenia: od programów akademickich oferowanych jako MOOC (Massive Open Online Courses) do edukacyjnych portali. Uczący się potrzebuje przewodnika po świecie edukacyjnych ofert – grozi mu bowiem „zniekształcenie edukacyjne”, jeśli korzystać będzie ze źródeł oferujących błędne informacje lub nie zweryfikowane teorie.

Cyfrowa muzyka, prasa czy materiały wideo skutecznie konkurują z tradycyjnymi źródłami dostępu do muzyki czy wiadomości. Programy będące wyłączną domeną tradycyjnych nadawców radiowych i telewizyjnych upowszechniane są w nowy sposób. Digitalizacja niszczy prasę drukowaną i otwiera pola dla nowych wydawców. Jesteśmy w okresie chaosu i rośnie oczekiwanie na nowy ład medialny. Rynek mediów trzeba chronić przez zawładnięciem przez potężne grupy interesów.

Handel elektroniczny wypiera sprzedaż wielu sklepów: nabywca ma szybką informację o produktach i ich cenach oraz zyskuje dostęp do tańszych dóbr. Likwidowane sklepy świecą pustkami, a centra małych miasteczek ulegają gospodarczej i społecznej degradacji. Czy polityki lokalnego rozwoju są w stanie uchronić wsie i miasteczka przed pustynnieniem?

Schumpeterowska twórcza destrukcja nie jest bezbolesnym procesem. Jest w niej także rola dla polityki publicznej wspartej badaniami OECD.

Zmiana technologiczna, którą potocznie określamy mianem cyfrowej transformacji rodzi wielorakie skutki gospodarcze i społeczne. Cyfrowa transformacja rodzi tyleż zagrożeń, co korzyści. Niektóre z nich stają się wyzwaniami dla polityki, gdyż mają wymiar publiczny.

O tym czy, i jakie polityki publiczne zmniejszą zagrożenia, a potencjał przetworzą w konkretne, służące ludziom, osiągnięcia dyskutować będą w OECD ministrowie w czasie corocznego spotkania Global Strategy Group 28 i 29 listopada 2017 roku.

Robotyzacja, automatyzacja i uczenie się maszyn (machine learning) eliminuje wiele prac prostych i rutynowych. Osoby tracące pracę muszą dostosować się do zmian, być gotowe do nawet kilkukrotnej zmiany pracy, a nawet zawodu, w ciągu swojego życia. Polityki publiczne zmniejszają koszty takiej adaptacji, zapewniając jednostkom dochód w okresie przejściowym, oferując informacje oraz bodźce do nabywania kompetencji. Większość z tych instrumentów wchodzi w skład aktywnych polityk rynku pracy i jest niezbędna, aby wywoływane przez technologie zmiany nie prowadzi do społecznego buntu.

Cyfryzacja radykalnie przekształca świat finansów: od przyspieszenia przepływów pieniądza do ułatwienia dostępu do usług finansowych. Szybkość przepływów grozi nadmierną zmiennością cen aktywów oraz niestabilnością rynków finansowych. Cyfrowy dostęp do usług finansowych zwiększa wygodę w korzystaniu z nich, gdy użytkownik ma wiedzę i informację pozwalającą odróżnić ofertę korzystną od być może oszukańczej. Edukacja finansowa staje się niezbędnym elementem edukacji publicznej.

Nowe media otwierają wielkie możliwości dla uczących się. Dostępne stały się internetowe narzędzia uczenia: od programów akademickich oferowanych jako MOOC (Massive Open Online Courses) do edukacyjnych portali. Uczący się potrzebuje przewodnika po świecie edukacyjnych ofert – grozi mu bowiem „zniekształcenie edukacyjne”, jeśli korzystać będzie ze źródeł oferujących błędne informacje lub nie zweryfikowane teorie.

Cyfrowa muzyka, prasa czy materiały wideo skutecznie konkurują z tradycyjnymi źródłami dostępu do muzyki czy wiadomości. Programy będące wyłączną domeną tradycyjnych nadawców radiowych i telewizyjnych upowszechniane są w nowy sposób. Digitalizacja niszczy prasę drukowaną i otwiera pola dla nowych wydawców. Jesteśmy w okresie chaosu i rośnie oczekiwanie na nowy ład medialny. Rynek mediów trzeba chronić przez zawładnięciem przez potężne grupy interesów.

Handel elektroniczny wypiera sprzedaż wielu sklepów: nabywca ma szybką informację o produktach i ich cenach oraz zyskuje dostęp do tańszych dóbr. Likwidowane sklepy świecą pustkami, a centra małych miasteczek ulegają gospodarczej i społecznej degradacji. Czy polityki lokalnego rozwoju są w stanie uchronić wsie i miasteczka przed pustynnieniem?

Schumpeterowska twórcza destrukcja nie jest bezbolesnym procesem. Jest w niej także rola dla polityki publicznej wspartej badaniami OECD.